Profesjonalny Hosting


Kwalifikacja: A.71Kwalifikacja: A.74Kwalifikacja: AU.14

Kierunek: technik przemysłu mody

Klasyfikacja zawodów szkolnictwa zawodowego przewiduje możliwość kształcenia w tym zawodzie również w branżowej szkole II stopnia.

  1. CELE KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik przemysłu mody powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

  1. projektowania wyrobów odzieżowych;
  2. obsługiwania maszyn i urządzeń stosowanych podczas wytwarzania wyrobów odzieżowych;
  3. opracowywania dokumentacji wyrobów odzieżowych;
  4. wytwarzania wyrobów odzieżowych;
  5. organizowania i kontrolowania procesów wytwarzania wyrobów odzieżowych;
  6. prowadzenia działań związanych z marketingiem mody.
  1. EFEKTY KSZTAŁCENIA

Do wykonywania wyżej wymienionych zadań zawodowych niezbędne jest osiągnięcie zakładanych efektów kształcenia, na które składają się:

  1. efekty kształcenia wspólne dla wszystkich zawodów;

    (BHP). Bezpieczeństwo i higiena pracy
    Uczeń:

    1. rozróżnia pojęcia związane z bezpieczeństwem i higieną pracy, ochroną przeciwpożarową, ochroną środowiska i ergonomią;
    2. rozróżnia zadania i uprawnienia instytucji oraz służb działających w zakresie ochrony pracy i ochrony środowiska w Polsce;
    3. określa prawa i obowiązki pracownika oraz pracodawcy w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy;
    4. przewiduje zagrożenia dla zdrowia i życia człowieka oraz mienia i środowiska związane z wykonywaniem zadań zawodowych;
    5. określa zagrożenia związane z występowaniem szkodliwych czynników w środowisku pracy;
    6. określa skutki oddziaływania czynników szkodliwych na organizm człowieka;
    7. organizuje stanowisko pracy zgodnie z obowiązującymi wymaganiami ergonomii, przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska;
    8. stosuje środki ochrony indywidualnej i zbiorowej podczas wykonywania zadań zawodowych;
    9. przestrzega zasad bezpieczeństwa i higieny pracy oraz stosuje przepisy prawa dotyczące ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska;
    10. udziela pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy oraz w stanach zagrożenia zdrowia i życia.

    (PDG). Podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej
    Uczeń:

    1. stosuje pojęcia z obszaru funkcjonowania gospodarki rynkowej;
    2. stosuje przepisy prawa pracy, przepisy prawa dotyczące ochrony danych osobowych oraz przepisy prawa podatkowego i prawa autorskiego;
    3. stosuje przepisy prawa dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej;
    4. rozróżnia przedsiębiorstwa i instytucje występujące w branży i powiązania między nimi;
    5. analizuje działania prowadzone przez przedsiębiorstwa funkcjonujące w branży;
    6. inicjuje wspólne przedsięwzięcia z różnymi przedsiębiorstwami z branży;
    7. przygotowuje dokumentację niezbędną do uruchomienia i prowadzenia działalności gospodarczej;
    8. prowadzi korespondencję związaną z prowadzeniem działalności gospodarczej;
    9. obsługuje urządzenia biurowe oraz stosuje programy komputerowe wspomagające prowadzenie działalności gospodarczej;
    10. planuje i podejmuje działania marketingowe prowadzonej działalności gospodarczej;
    11. optymalizuje koszty i przychody prowadzonej działalności gospodarczej.

    (JOZ). Język obcy ukierunkowany zawodowo
    Uczeń:

    1. posługuje się zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiających realizację zadań zawodowych;
    2. interpretuje wypowiedzi dotyczące wykonywania typowych czynności zawodowych artykułowane powoli i wyraźnie, w standardowej odmianie języka;
    3. analizuje i interpretuje krótkie teksty pisemne dotyczące wykonywania typowych czynności zawodowych;
    4. formułuje krótkie i zrozumiałe wypowiedzi oraz teksty pisemne umożliwiające komunikowanie się w środowisku pracy;
    5. korzysta z obcojęzycznych źródeł informacji.

    (KPS). Kompetencje personalne i społeczne
    Uczeń:

    1. przestrzega zasad kultury i etyki;
    2. jest kreatywny i konsekwentny w realizacji zadań;
    3. przewiduje skutki podejmowanych działań;
    4. jest otwarty na zmiany;
    5. potrafi radzić sobie ze stresem;
    6. aktualizuje wiedzę i doskonali umiejętności zawodowe;
    7. przestrzega tajemnicy zawodowej;
    8. potrafi ponosić odpowiedzialność za podejmowane działania;
    9. potrafi negocjować warunki porozumień;
    10. współpracuje w zespole.

    (OMZ). Organizacja pracy małych zespołów (wyłącznie dla zawodów nauczanych na poziomie technika)
    Uczeń:

    1. planuje pracę zespołu w celu wykonania przydzielonych zadań;
    2. dobiera osoby do wykonania przydzielonych zadań;
    3. kieruje wykonaniem przydzielonych zadań;
    4. ocenia jakość wykonania przydzielonych zadań;
    5. wprowadza rozwiązania techniczne i organizacyjne wpływające na poprawę warunków i jakość pracy;
    6. komunikuje się ze współpracownikami.
  2. efekty kształcenia wspólne dla zawodów w ramach obszaru administracyjno-usługowego, stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodzie lub grupie zawodów PKZ(AU.ad) i PKZ(AU.ae);

    PKZ(AU.ad) Umiejętności stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodzie technik transportu drogowego

    Uczeń:

    1. rozróżnia rodzaje wyrobów odzieżowych i określa ich przeznaczenie;
    2. wykonuje rysunki żurnalowe i modelowe wyrobów odzieżowych;
    3. posługuje się projektami wyrobów odzieżowych;
    4. wykonuje rysunki techniczne elementów wyrobów odzieżowych;
    5. rozróżnia surowce włókiennicze oraz określa ich właściwości;
    6. rozróżnia materiały odzieżowe i dodatki krawieckie oraz określa ich właściwości i zastosowanie;
    7. charakteryzuje metody badania surowców i wyrobów włókienniczych;
    8. wykonuje badania organoleptyczne surowców i wyrobów włókienniczych;
    9. charakteryzuje metody konserwacji materiałów i wyrobów odzieżowych;
    10. wykonuje pomiary krawieckie;
    11. rozróżnia rodzaje ściegów ręcznych i maszynowych oraz określa ich zastosowanie;
    12. rozróżnia szwy maszynowe i określa ich zastosowanie;
    13. rozpoznaje rodzaje maszyn i urządzeń stosowanych w procesie wytwarzania odzieży;
    14. rozróżnia mechanizmy w maszynach i urządzeniach odzieżowych oraz określa ich funkcje;
    15. określa zasady obsługi maszyn i urządzeń stosowanych w procesie wytwarzania wyrobów odzieżowych;
    16. stosuje programy komputerowe wspomagające wykonywanie zadań.

    PKZ(AU.ae) Umiejętności stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodzie technik przemysłu mody

    Uczeń:

    1. analizuje trendy w modzie;
    2. rozpoznaje grupy docelowe klientów;
    3. tworzy kompozycje kolorystyczne;
    4. określa zasady stylizacji ubioru;
    5. stosuje zasady projektowania kolekcji odzieży;
    6. wykonuje rysunki wyrobów odzieżowych z zastosowaniem technik komputerowych;
    7. określa zasady opracowywania dokumentacji techniczno-technologicznej wyrobów odzieżowych;
    8. określa zasady pracy w krojowni i szwalni;
    9. stosuje programy komputerowe wspomagające wykonywanie zadań.
  3. efekty kształcenia właściwe dla kwalifikacji wyodrębnionych w zawodzie technik przemysłu mody opisane w części II:

    AU.14. Projektowanie i wytwarzanie wyrobów odzieżowych

    1. Projektowanie wyrobów odzieżowych

    Uczeń:

    1. posługuje się projektami plastycznymi wyrobów odzieżowych;
    2. wykonuje pomiary krawieckie;
    3. dobiera materiały odzieżowe, dodatki krawieckie i zdobnicze do asortymentu odzieży;
    4. stosuje zasady konstrukcji i modelowania form wyrobów odzieżowych;
    5. wykonuje modelowanie form wyrobów odzieżowych;
    6. przygotowuje szablony wyrobów odzieżowych;
    7. projektuje układy szablonów;
    8. planuje operacje technologiczne związane z wykonywaniem wyrobów odzieżowych;
    9. dobiera rodzaje ściegów i szwów do określonych operacji technologicznych;
    10. dobiera sposoby wykończania i uszlachetniania wyrobów odzieżowych.

    2. Wykonywanie wyrobów odzieżowych

    Uczeń:

    1. posługuje się dokumentacją wyrobów odzieżowych;
    2. oblicza zużycie materiałów odzieżowych i dodatków krawieckich;
    3. dokonuje rozkroju materiałów odzieżowych;
    4. dobiera maszyny i urządzenia do wykonywania określonych wyrobów odzieżowych;
    5. dobiera oprzyrządowanie maszyn szwalniczych;
    6. obsługuje maszyny szwalnicze;
    7. rozpoznaje nieprawidłowości w działaniu mechanizmów maszyn szwalniczych;
    8. łączy elementy wyrobów odzieżowych;
    9. wykonuje czynności związane z wykończaniem i uszlachetnianiem wyrobów odzieżowych;
    10. stosuje obróbkę parowo-cieplną materiałów i wyrobów odzieżowych;
    11. wykonuje prace związane z przeróbką lub naprawą wyrobów odzieżowych;
    12. oblicza koszty wykonania wyrobów odzieżowych;
    13. ocenia jakość wykonanych wyrobów odzieżowych.

    AU.42. Organizacja procesów wytwarzania wyrobów odzieżowych

    1. Organizowanie procesów wytwarzania wyrobów odzieżowych

    Uczeń:

    1. uwzględnia aktualne trendy mody w procesie projektowania wyrobów odzieżowych;
    2. sporządza dokumentację wyrobów odzieżowych;
    3. ocenia jakość materiałów odzieżowych przed rozkrojem;
    4. przygotowuje układy kroju z wykorzystaniem programów komputerowych;
    5. dobiera rodzaje warstwowania materiałów odzieżowych;
    6. organizuje pracę w krojowni;
    7. planuje proces rozkroju materiałów odzieżowych;
    8. dobiera metody i techniki rozkroju materiałów odzieżowych;
    9. dobiera maszyny oraz urządzenia do rozkroju materiałów odzieżowych;
    10. dobiera techniki klejenia elementów wyrobów odzieżowych;
    11. dobiera metody zdobienia elementów wyrobów odzieżowych;
    12. dobiera metody znakowania i kompletowania wykrojów;
    13. planuje zagospodarowanie odpadów materiałów odzieżowych;
    14. organizuje pracę w szwalni;
    15. określa metody i systemy organizacji produkcji wyrobów odzieżowych;
    16. dobiera maszyny szwalnicze i urządzenia do produkcji wyrobów odzieżowych;
    17. dobiera maszyny oraz urządzenia do obróbki parowo-cieplnej;
    18. organizuje transport wewnętrzny w przedsiębiorstwie;
    19. nadzoruje etapy wytwarzania wyrobów odzieżowych;
    20. ocenia jakość gotowych wyrobów odzieżowych;
    21. dobiera sposoby znakowania, pakowania i przechowywania wyrobów odzieżowych.

    2. Organizowanie działań związanych z marketingiem oraz sprzedażą wyrobów odzieżowych

    Uczeń:

    1. rozpoznaje potrzeby grup docelowych klientów;
    2. opracowuje kolekcje wyrobów odzieżowych;
    3. rozpoznaje instrumenty promocji stosowane na rynku mody;
    4. dobiera metody promocji kolekcji wyrobów odzieżowych;
    5. organizuje pokazy kolekcji wyrobów odzieżowych;
    6. organizuje działania związane z kontraktacją kolekcji wyrobów odzieżowych;
    7. dobiera metody i kanały dystrybucji wyrobów odzieżowych;
    8. planuje działania logistyczne związane z dystrybucją wyrobów odzieżowych;
    9. podejmuje działania z zakresu marketingu mody;
    10. aranżuje przestrzeń wystawową i sprzedażową salonów odzieżowych;
    11. opracowuje koncepcje sprzedaży internetowej;
    12. przestrzega zasad kultury sprzedaży;
    13. udziela porad w zakresie indywidualnej stylizacji ubioru.
  1. WARUNKI REALIZACJI KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

Szkoła podejmująca kształcenie w zawodzie technik przemysłu mody powinna posiadać następujące pomieszczenia dydaktyczne:

  1. pracownię włókienniczą, w której powinny być zorganizowane następujące stanowiska:
    1. stanowiska do badań materiałów i wyrobów odzieżowych (jedno stanowisko dla dwóch uczniów), wyposażone w: wagę laboratoryjną, mikroskop z oprzyrządowaniem do identyfikacji włókien, lupę tkacką, pralkę laboratoryjną,
    2. stanowisko komputerowe dla nauczyciela, z dostępem do Internetu, wyposażone w: oprogramowanie do analizy wyników badań laboratoryjnych oraz drukarkę;
    ponadto pracownia powinna być wyposażona w zestawy próbek surowców włókienniczych, wyrobów włókienniczych, materiałów odzieżowych wykonanych różnymi technikami, zestawy dodatków krawieckich, dokumentacje techniczno-technologiczne wyrobów odzieżowych, normy dotyczące klasyfikacji włókien;
  2. pracownię projektowania i modelowania odzieży, w której powinny być zorganizowane następujące stanowiska:
    1. stanowiska projektowania i modelowania form odzieży (jedno stanowisko dla jednego ucznia), wyposażone w: komputery podłączone do sieci lokalnej z dostępem do Internetu, oprogramowanie do wspomagania procesu projektowania i modelowania wyrobów odzieżowych oraz stoły kreślarskie, materiały i przybory kreślarskie,
    2. stanowisko komputerowe dla nauczyciela podłączone do sieci lokalnej z dostępem do Internetu, wyposażone w oprogramowanie do wspomagania procesu projektowania i modelowania wyrobów odzieżowych;
    ponadto pracownia powinna być wyposażona w: drukarkę umożliwiającą drukowanie w formacie A3 (jedna drukarka na dziesięć stanowisk komputerowych), skaner, projektor multimedialny, damskie, męskie i dziecięce manekiny krawieckie, lustro, parawan, dodatki krawieckie, próbki materiałów odzieżowych, plansze przedstawiające sylwetki ludzkie, konstrukcje i modelowanie odzieży damskiej, męskiej i dziecięcej, modelowanie konstrukcyjne i wtórne odzieży na figury nietypowe, rysunki techniczne wyrobów odzieżowych, plansze kolorystyki, literaturę zawodową z zakresu modelowania odzieży, standardy konstrukcji oraz tabele wymiarów, żurnale mody i albumy projektów odzieży, filmy dydaktyczne dotyczące promocji mody i dystrybucji wyrobów odzieżowych, plansze i katalogi aranżacji przestrzeni sprzedaży wyrobów odzieżowych.
  3. pracownię technologiczną, wyposażoną w: modele maszyn i urządzeń stosowanych w przemyśle odzieżowym, schematy kinematyczne maszyn szwalniczych, plansze przedstawiające działanie mechanizmów tworzących ścieg oraz powstawanie ściegów w maszynach szwalniczych, katalogi maszyn i urządzeń stosowanych w przemyśle odzieżowym, katalogi ściegów i szwów maszynowych, normy obowiązujące w przemyśle odzieżowym, dokumentacje techniczno-technologiczne wyrobów odzieżowych, tablice z symbolami graficznymi węzłów technologicznych, tablice znaków informacyjnych dotyczących konserwacji odzieży;
  4. warsztaty szkolne, w których powinny być zorganizowane następujące stanowiska:
    1. stanowiska szycia ręcznego (jedno stanowisko dla jednego ucznia), wyposażone w: manekiny krawieckie, przybory do szycia ręcznego, nożyczki, dodatki krawieckie,
    2. stanowiska rozkroju ręcznego (jedno stanowisko dla dwóch uczniów), wyposażone w: stół oraz narzędzia do rozkroju ręcznego (nożyczki, wzorniki, przyciski metalowe),
    3. stanowiska prasowania (jedno stanowisko dla trzech uczniów), wyposażone w: stół do prasowania lub deskę do prasowania, żelazko elektryczno-parowe, przybory do prasowania, zaparzaczkę,
    4. stanowiska montażu wyrobów odzieżowych (jedno stanowisko dla jednego ucznia), wyposażone w maszynę stębnówkę płaską z oprzyrządowaniem,
    5. stanowiska kontroli jakości i pakowania wyrobów gotowych (jedno stanowisko dla trzech uczniów), wyposażone w: dokumentacje wyrobów odzieżowych, manekiny krawieckie damskie, męskie i dziecięce, wieszaki, taśmę krawiecką;
    ponadto warsztaty szkolne powinny być wyposażone w: maszyny owerlok (jedna maszyna dla trzech uczniów), eksponaty odzieży we fragmentach i w całości oraz wzory węzłów technologicznych, maszyny: dziurkarkę odzieżową i guzikarkę, regały, stojaki na wykroje, pojemniki na odpady, instrukcje obsługi maszyn oraz narzędzia stosowane podczas użytkowania maszyn.

Kształcenie praktyczne może odbywać się w: pracowniach i warsztatach szkolnych, placówkach kształcenia ustawicznego, placówkach kształcenia praktycznego, oraz w podmiotach stanowiących potencjalne miejsce zatrudnienia absolwentów szkół kształcących w zawodzie.

Szkoła organizuje praktyki zawodowe w podmiocie zapewniającym rzeczywiste warunki pracy właściwe dla nauczanego zawodu w wymiarze 4 tygodni (160 godzin).

  1. Minimalna liczba godzin kształcenia zawodowego1)

Efekty kształcenia wspólne dla wszystkich zawodów oraz efekty kształcenia wspólne dla zawodów w ramach obszaru administracyjno--usługowego stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodzie lub grupie zawodów

300 godz.

AU.14. Projektowanie i wytwarzanie wyrobów odzieżowych.

800 godz.

AU.42. Organizacja procesów wytwarzania wyrobów odzieżowych

250 godz.

1) W szkole liczbę godzin kształcenia zawodowego należy dostosować do wymiaru godzin określonego w przepisach w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych, przewidzianego dla kształcenia zawodowego, zachowując minimalną liczbę godzin wskazanych w tabeli odpowiednio dla efektów kształcenia: wspólnych dla wszystkich zawodów i wspólnych dla zawodów w ramach obszaru kształcenia stanowiących podbudowę do kształcenia w zawodzie lub grupie zawodów oraz właściwych dla kwalifikacji wyodrębnionych w zawodzie.